Sallallahu aleyhi ve sellem

(Allah’ın selamı onun üzerine olsun)

Size sevdalı milyonlar adına yazıyor, size gönderiyorum.
İçimden gecenleri tam anlamıyla anlatmaya kifayetsiz kalıyor kelimeler, cümleler bir bir devriliyor belki. Ama size layık olmayan aşkımı bu mektup ile size sunuyorum. Sizin asırlar önce bahsettiğiniz bir asırda yasayan bir ümmetinizim.

Efendim ben üzerine güneş doğan, namazların da o manevi derinliği yaşayamayan, kısaca sizin uzak durmayı emir buyurduğunuz şeylere yakın olan biriyim. Geriye dönüp tükenen yıllarıma baktığımda size yazacağım, size övünçle bahsedeceğim hallerim yok ne yazık. İsminizi duyunca hiç hıçkırıklara bulanamadım. Evet elim kalbimde sizi andım sizin istediğiniz gibi.. Ama ben isterdim ki, mübarek isminiz anıldığı vakit iki büklüm olayım, gözyaşlarına boğulayım, "anam babam sana feda olsun sana Ya Resulallah" diye hıçkırıklarla bir de ben sesleneyim...

Bu Sensiz geçen kaçıncı bahar..
Kaçıncı mevsim.. Söyle nerdesin ?
Cemre düşeli hayli gün oldu,
Güllerim soldu.. Söyle nerdesin ?

Yazık ki sizi sevmekten başka, size yazacağım bir şeylerim yok benim. Efendim sizi rüyalarımda görmeyi de çok ama çok isterdim. Sizi görenler anlattılar sizi, sizin nur çehrenizden bahsettiler, saçlarınızı gözlerinizi anlattılar. Sizi görenler size layık hallerinden belli. Ben sizi görmeye hakkım olmadığının idrakindeyim, yadırgamıyorum...ama Efendim siz kapıları öyle apansız çalarsınız ki, çamurların içinde size uzanan elleri öyle apansız tutarsınız ki, belki de bu bende ki ümidi soldurmayan..
 Efendim eğer mektubumu okumaya layık bulursanız biliniz ki ben rüyalarım da hayalinizi dahi görmeye razıyım...
 Bir sabah uyandığımda gözlerimde hala duran gözyaşlarımın olmasını, yüzümde mübarek ellerinizin sıcaklığının gitmemiş olmasını o kadar çok isterim ki...
Bazen sizinle uzun uzun konuştuklarını anlatanlar var, bilin ki öyle büyük hayallerim yok benim haddimi bilirim, konuşmasanız da bir nefesinizi duymak dahi kâfi gelir bana.
Bazende ümmetinizden kimilerinin saçlarını okşuyor, kimilerine uzun uzun tebessüm ediyormuşsunuz..
Aaaah! ne büyük saadet !

Ya Resulallah!

Çok savrulduk sensizlik girdabında.
Sana gerektiği gibi bağlanıp gerektiği gibi teslim etseydik kalplerimizi, bu ızdırap olan yaşantımız sükûnet’e erecekti muhakkak. Lakin şahsım adına yapamadım, tövbelerimi samimiyetsizlik için de gönderdim Rabbime, iyiliklerim riyalara bulandı, çok yoruldum Efendim, çok yoruldum su karanlıklarda ışığınıza muhtacım...

Ey Güllerin Efendisi !
Bu hafta sizin kutlu doğum haftanız..
Bizler kendimize yeni yeni günler ürettik...
 Annelerimizin, babalarımızın, sevgililerimizin, hatta komsularımızla altın günlerimiz bile oldu.. Kısacası 365 günün 365'ini de bir hayali avuntu içinde doldurduk durduk...
Ah! bir bilsen Berat gecesi, Kadir gecesi, Miraç gecesi varken bizler neler nelerle oyalandık hep.

Belki gelirsin diye ansızın,
Her anımı ben sana ayırdım..
Dizimde derman, gözümde yaşım
Tükendi bitti.. Söyle nerdesin ?

Sizi sevenler her gününü her anını sizinle vuslat anıymış gibi yaşıyor.
Bende bir gül aldım bugün en güzelinden en kırmızısından ve en güzeli kokanından.
Siz olsaydınız simdi aramızda eminim kapınızın önü güllerle dolardı.

 Ben kendi ellerimle vermeye çekinirdim utanırdım belki. Ama uykusuz kaldığım gecenin sabahında, ilk ışıklarla kapınızın önüne bırakıp sizin için seçtiğim gülü kapınızı çalıp hızla uzaklaşırdım.. Uzaklardan, gülümü ellerinize aldıktan dan sonra yüzünüze düşen dünyanın en güzel tebessümünü seyrederdim.

Size günün ilk gülünü ben vermek isterdim Ya Resulallah!
Ben vermek isterdim.

                                           Reha Yeprem

                  (Sallallahu aleyhi ve sellem)