YALVARMANDA O’ NUN LÜTFU

Geceleri kalkıp ibadet etmeyi alışkanlık edinen biri, her gece yarısı kalkıp Allah’ı zikrediyor, O’ na dua ediyordu. Şeytan o kişiye vesvese verdi, şöyle dedi : Ey sürekli Allah’ ı zikreden, O’ na dua eden kişi! Saatlerce Allah deyip yalvarmana , yakarmana karşılık seni buyur edenmi var? Sana hiç cevap bile gelmedi, daha ne zamana kadar böyle yalvarıp, dua edeceksin? O kişinin neşesi bozuldu, kalbi kırıldı, öylece olduğu yere uzanıp başını yere koydu ve hüzün içinde uykuya daldı.

 Rüyasında o kişiye şöyle denildi. – Kalk, uyan artık!
Dua etmeyi ve Allah’ı anmayı neden bıraktın? Adam: Bana buyur denmiyorki … Artık kapıdan kovulacağım diye korkuyor oldum, dedi.

  Bunun üzerine o kişiye denildiki – Senin Allah demen, Allah’ ın buyur kulum demesi sayesindedir.  Senin yalvarman, niyaz
 etmen O’ nun senin ruhuna haber vermesindendir. Senin korkun, ümidin, sevgin Allah’ın lutfudur. Senin her Ya Rabbi demenin altında, Rabbimizin buyur demesi vardır. Gafilin gönlü bu duadan, niyazdan uzaktır. Ya Rabbi demesine, yalvarmasına, niyaz etmesine izin verilmez onun. Ağzında da , dilinde de kilit vardır onun. Şunu bilki, Allah’a dua etmeni, O’ na yalvarıp,yakarmanı sağlayan dert, dünya saltanatından daha iyidir.
Hiçbir insan karşılığını almadığı bir dua etmemiştir.
Dua ubudiyetin ruhudur. ve halis bir imanın neticesidir.
Dertsiz dua soğuktur. Dertliyken yapılan dua ise gönülden kopar.
Kul kapıyı çalmasını bilir, ve devam ederse , çok geçmez Hak’kın kapısı ona açılır.
Dua ve ibadet Allah ile olmaktır. Allah ile olan kimse için ölümde , ömür de hoştur.

alıntıdır.